Marjan Hooijer, medewerker Reclassering Nederland
“Kliniek trekt zich langzaam terug als reclassering instroomt.”

Marjan Hooijer werkt al ruim 21 jaar als reclasseringsmedewerker waarvan 9 jaar als contactfunctionaris voor de regio Utrecht. In deze functie heeft zij veel contact met de Van der Hoeven Kliniek. De samenwerking tussen Reclassering Nederland en de Van der Hoeven Kliniek is erg belangrijk omdat het om een hele kwetsbare groep patiënten gaat. Mensen die vaak een lange tijd binnen de vier muren van een instelling hebben gewoond en inmiddels transmuraal begeleid worden maar nog erg nauw verbonden zijn met de kliniek. Een overgang naar een voorwaardelijke beëindiging van de tbs is dan best een grote stap.

 

Hooijer vertelt dat deze stap vaak veel groter is dan patiënten van tevoren kunnen inschatten. “Je ziet dat ze, bij ons heten ze ondertoezichtgestelden, enorm kunnen mopperen op de kliniek en de beperkingen die ze daar ervaren hebben. Maar dat ze als het eenmaal zo ver is veel vertrouwde zaken zoals het contact met medewerkers enorm missen en best wel in een gat vallen. Het integreren in de samenleving valt niet altijd mee. Het zijn van een ex-tbs-er is toch omgeven met een groot stigma. Een sociaal netwerk opbouwen is moeilijk. Dat allemaal maakt dat het belangrijk is dat er een geleidelijke uitstroom en overgang is tussen het verblijf in een tbs-kliniek en de voorwaardelijke beëindiging van de tbs.

 

Het vroeg betrekken van de reclassering heeft als voordeel dat we de tijd hebben om iemand goed te leren kennen en om ervaringen met hem of haar te krijgen. Het mooiste is als de reclassering erbij wordt betrokken op het moment dat de kliniek vindt dat de tijd komt voor een voorwaardelijke beëindiging van de tbs. Vanuit de reclassering wordt er dan een vaste toezichthouder aangesteld. Op deze manier leggen wij alvast contact met de cliënt waarbij de kliniek doorgaat met de begeleiding en dat we zo eigenlijk een tijdje met elkaar oplopen waardoor een geleidelijke overgang gerealiseerd kan worden. Kliniek trekt zich terug en wij stromen in. De mooiste manier van samenwerken!

 

We kunnen zo samen plannen maken voor de toekomst. Een plan voor de voorwaardelijke beëindiging met voorwaarden die wij van belang vinden en daarbij luisteren we heel goed naar de Van der Hoeven Kliniek. En vooral omdat de kliniek iemand heel goed kent en kan ondersteunen bij bijvoorbeeld de risicotaxatie.

Over voorwaarden zoals onder behandeling gaan bij de Waag, geen gebruik van alcohol en/of drugs etc. zijn zaken die we overleggen met de kliniek. Dit wordt allemaal opgenomen in het rapport dat in een zitting bij de rechtbank wordt besproken. De rechter kan dan een voorwaardelijke beëindiging van de tbs uitspreken. Vaak worden de voorwaarden die wij gesteld hebben integraal overgenomen. We kunnen dan ook 1 lijn trekken met de kliniek bij het beantwoorden van de vragen van de rechter. We weten immers door de intensieve samenwerking wat de valkuilen en risico’s zijn en kunnen dat dan ook goed uitleggen.

 

Mijn ervaring is dat het heel fijn is dat je even kunt navragen of een bepaald gedrag een risico vormt. Of ze dit herkennen en of we ons daarom zorgen moeten maken. Het perspectief dat deze samenwerking tbs-gestelden biedt is dat de zorg en het voorzetten van de juiste begeleiding goed geborgd is. Deze korte lijnen met de kliniek werken ook positief als iemand voor een crisis opgenomen moet worden. Ook dan blijf je in beeld en in gesprek met de medewerkers van de kliniek.”

 

Lees wat de Van der Hoeven Kliniek zegt over samenwerken >

 

Bekijk de highlights uit het jaarverslag van de Van der Hoeven Kliniek >

 

< terug